Stilte.....

Mijn laatste post is van eind december. Afsluiting van het jaar en voorbereiden op een nieuw jaar. Waarin je voor iedereen een mooi jaar wenst. Wij hoopten hier ook op. We hadden hoop op verbetering in de ziekte van mijn vader. Maar helaas ging het vanaf januari gelijk minder.
We bleven wekelijks naar het ziekenhuis gaan waar hij dapper en positief de chemo's onderging.
Maar hij voelde zich steeds slechter en dat was hem ook aan te zien. Je hoopt dat het door de chemo komt en dat z'n lichaam van binnen zou herstellen omdat er eerder op de scans een goede respons was te zien.
Helaas kregen we eind maart de definitieve uitslag. Klaar, over en uit. Geen schijn van kans meer.
Woede, ongeloof en verdriet overvielen ons. Z'n situatie ging ook snel achteruit.
De laatste 7 weken hebben mijn broer en ik met ondersteuning van onze partners hem thuis verzorgd. Dag en nacht bij hem en m'n moeder geweest.
En ik kan wel zeggen dat dat  zware, intensieve maar tegelijkertijd hele waardevolle weken zijn geweest. Waarin we mooie gesprekken voerden, huilden maar ook nog veel hebben gelachen. Want hij heeft tot het laatst z'n humor behouden. Hij was een heel bijzonder man.

Op zondag 26 mei is mijn vader, 69 jaar oud, heel stilletjes van ons weggegleden.

Dan volgen dagen van de uitvaart regelen en alles wat daar bij komt en volgt het definitieve afscheid.
Je weet dat het zo goed is, dan het niet meer anders kon en dat je moet berusten.
Maar nu is het stil en komt de man met de hamer. En voel ik me lamgeslagen en leeg.
Heb me weken geleden verheugd op mooi weer. Nu is het prachtig weer maar het doet me niets.
Moet nodig de tuin in, heb nog geen plantje gekocht. Maar het boeit me even niet.
Zoals eigenlijk niets meer boeit. Maar ik weet dat het wel terugkomt. Zo zit een mensenlichaam nu eenmaal in elkaar. Het herstelt stukje bij beetje.
Het komt wel goed. In deze laatste weken ervaar je ook hoe belangrijk vrienden zijn en hoeveel liefde en steun je onvoorwaardelijk krijgt. En daar zijn we heel dankbaar voor.
En mag me gelukkig prijzen een heel bijzondere en lieve vader te hebben gehad. Die herinnering is zelfs door de dood niet af te pakken.

Heb getwijfeld of ik dit wel op mijn blog zou plaatsen. Maar doe het toch omdat dit blog als een soort dagboek voor mezelf is begonnen.

Tegelijkertijd enorme twijfel dit blog door te zetten of niet. Ik wacht het gewoon maar even af of ik in de toekomst door wil gaan. Hoewel ik niet veel reageert heb andere blogs blijf ik ze wel volgen en geniet daar ook van.

Nu ga ik mezelf een schop onder m'n kont geven en mezelf dwingen even van de zon te genieten.
Ik wens jullie allemaal een prachtige dag toe!


Lieve groet,
Agnes

Mijn kerstgroet voor jullie.

Ik had graag nog even  bij jullie langs willen gaan en een reactie achterlaten. Ik ga het alleen gewoon niet redden. Dus daarom maar op deze manier voor jullie allemaal.

Nu dus eindelijk bijna kerst. En ik verwonder me weer hoe snel een jaar weer voorbij is gaan.
En vaak nemen we dan het jaar nog even door thuis. De hoogtepunten maar natuurlijk ook de dieptepunten. Het was best wel weer een roerig jaar. Vorig jaar om deze tijd was eigenlijk een dieptepunt. Ik zal niet over de oorzaken uitwijden, dat heeft gewoon geen zin.  Het was een verdrietige, angstige en zorgelijke tijd. Waarbij je je dan afvraagt....komt het nog weer goed.
En gelukkig kwam het weer goed, het licht begon weer langzaam aan te schijnen. En wat zijn we er blij mee. Maar ook nog steeds de zorg om m'n vader. Nu nog volop in de chemo. Wekelijks. En dat is zwaar. Vooral voor hem.....zowel lichamelijk als geestelijk. En hoewel een tussentijdse scan heeft laten zien dat de chemo wel voor een deel aanslaat weten we niet wat de toekomst brengt. Genezing zou een wonder zijn.
Daarom zijn we wel heel blij de 1e kerstdag met de hele familie te mogen vieren.
We gaan heerlijk koken, uitgebreidt praten, veel lachen, proosten op het leven  en vooral van elkaar GENIETEN!

Het afgelopen jaar heb ik ook bij jullie lief en leed voorbij zien komen. En gaat het spreekwoord weer op: ieder huisje heeft z'n kruisje. Maar zo mooi om te zien dat hier in blogland men toch met elkaar mee leeft en warme en lieve reacties achterlaat om de ander te steunen. Is dat niet bijzonder? Vind ik wel. Zeker in een maatschappij die onpersoonlijker en harder wordt.

Ik wens jullie allemaal hele fijne kerstdagen toe. Voor sommige zal dat ook
met gemengde gevoelens zijn. Mijn kaarsje blijft symbolisch hier branden voor iedereen die het nodig heeft. Geniet met en van elkaar.

(foto's van Pinterest)

 

 

 

Groetjes,

Agnes



VERRASSING OP ZONDAG!!

Zondag is normaal een dag om lekker te relaxen. Vandaag heb ik andere plannen. Ja...noem het  kerststress. Manlief vanmorgen al vroeg op pad voor een voetbaltoernooitje. En ik zou thuis eens even heel flink aan de gang om de boel netjes te krijgen. Lichtelijke chaos hier.
Dus na eerst even nog in m'n pyama met man kopje koffie te hebben gedronken eerst maar eens onder de douche springen. M'n haren nog nat, oude poetskleren aan, make-uploos en aan de slag.
Eerst maar even gauw bed af halen en in de was. Toen begonnen met wat wasgoed wegwerken boven.
Tring.....de deurbel. ?!...Ik denk, wie kan dat nou zijn op zondagmorgen?
Dus ik ja.....haren nat, gekleedt in poetskleren en pantoffels en make-uploos naar de deur.
Stond er een hele aardige mevrouw voor de deur met een pakketje.
Bleek het Pauline te zijn van Logement it foarhus te zijn met m'n kerstknuffel!
Ze kwam het pakketje persoonlijk afgeven!
Dus natuurlijk haar even binnen gevraagd voor een kopje koffie. Maar me natuurlijk lichtelijk opgelaten voelend over m'n eigen staat en dat van m'n huis. Maar ja, het overkomt me vaker hoor.:):) Maar we hebben gezellig zitten praten en bleken ook nog zelfde interesse te hebben nl. het schilderen. Bleek zelfs dat Pauline vroeger in m'n woonplaats zelfs schilderles heeft gegeven.
En wat had ze een leuk pakketje voor me gemaakt.
Heb dus helaas geen foto gemaakt van hoe het prachtig ingepakt was, maar wel van de leuke inhoud.

Leuke kersthangers voor in de boom, wit met zilver dus helemaal goed! Een lief hartje met ijzeren belletjes, Een kerstslinger van witte engeltjes, mooie servetjes en een leuke bakvorm om kerstchocolaatjes mee te maken. En een lief kaartje.

 

 

Door de haast weer een niet al te beste foto.

 

 

Lieve Pauline, je bent een leuk mens! En wat bijzonder dat je de knuffel persoonlijk kwam brengen.

Je overviel me er mee maar vond het ontzettend leuk en bijzonder.

Ben je de volgende keer weer in de buurt, wees welkom. (Dan zal ik zorgen de boel beter voor elkaar te hebben:):) En we gaan in het voorjaar zeker eens jou kant op de omgeving te verkennen en misschien wel een bezoekje brengen aan het museum waar je werkt.

Ik had jou dus ook voor de kerstknuffel. Je had het nog niet uit kunnen pakken maar ik hoop dat je

er net zo blij mee zult zijn als ik met jou pakketje.

 

Zo....nu dus heel rap aan het puinruimen en aan de poets, haren in de krul, make-upje op, andere kleren aan  en daarna nog wat laatste boodschapjes halen. Vanmiddag nog even met vrienden gezellig een kerstborrel doen, morgen nog werken en dan gaan we eindelijk in de rust- en genietmodus.

 

Wens iedereen een hele fijne zondag!

 

Groetjes,

Agnes

 

 



Leuk kaartje

Een tijdje terug had Hannie van Huize Kipkakel een leuke post gemaakt over haar zelfgemaakte kerstkaartjes. En ze wilde ons in blogland ook wel een kaartje sturen. Ik vond de kaartjes zo leuk dat ik haar een mailtje heb gestuurd. En hoe leuk......gisteren ontving ik haar kaartje.

 

 



Lieve Hannie, heel erg bedankt voor je mooie kaartje en ik blijf het bijzonder vinden dat dit in blogland mogelijk is.
Ik heb de foto even snel genomen met m'n mobiel boven de tafel met de lamp erboven en daardoor doe ik het mooie kaartje eigenlijk geen recht. Ik hoop dat het me vergeven is maar wilde dit toch nog even posten.


Groetjes,
Agnes

It's beginning to look a lot like christmas.

Steeds meer komen we in kerstsferen. 's avonds lekker gordijnen dicht, heeel veel kaarsjes aan, kerstmuziekje op. Kortom, genieten. Ik heb nog zoveel dingen op m'n to do lijst maar de tijd vliegt me door de vingers. Hebben jullie daar ook last van? Ik moet gewoon dingen schrappen anders wordt ik gek van me zelf. Loslaten dus. Vandaag even met een goede camera bezig geweest. Dat valt nog niet mee zeg. Maar oefening baart kunst.

Ik had nog een houten etagere in de vensterbank die ik nog in kerstsfeer wilde brengen. Ik vind dat eerlijk gezegd best nog lastig om deze leuk te vullen. Toch ben ik wel tevreden. Bovenin liggen een paar prachtige kerstballen. Ik heb ze al jaren en ze zijn echt m'n favoriet. Te zwaar om in de kerstboom te hangen maar leuk om mee te decoreren. De onderste laag heb ik gevuld met grote dennenappels.

 

 

Even een close-upje proberen....

 

 



 

 

 

Moet zeggen....dit is natuurlijk mooier dan foto's met het mobieltje. Maar moet nog wel veel oefenen:)

 

 

De kerstballen zijn toch wel mijn favoriet moet ik zeggen. Maar er is nog 1 kerstbal die me erg dierbaar is en ieder jaar met zorg uit z'n beschermverpakking gehaald wordt en op een veilige plaats in de boom wordt gehangen. Dit is het kerstmannetje dat vroeger bij ons thuis in de boom hing.

Pure nostalgie natuurlijk. Helaas zijn alle andere ballen gesneuveld. M'n broer heeft nog een vogeltje in dezelfde stijl. We zijn er zuinig op.

 

 

 

 

Hopelijk gaat hij nog vele jaren mee zodat ik hem aan later aan m'n dochter kan meegeven.

 

 

Ik wens jullie allemaal een hele fijne week!

 

Groetjes,

 

Agnes





Bezige zondag.

Wat een verschil met gisteren. Gisteren in een nog witte wereld. Heerlijk droog weer met een zonnetje. En vandaag weer in het groen en een boel neerslag. Wat somber was het buiten. Maar het kwam me eigenlijk best goed uit. Want had een boel te frobelen.
Gisteren eerst maar eens begonnen met de kerstboom op te zetten. Man en dochter hadden de boom gekocht. Ik wilde eigenlijk niet zo'n grote dit jaar. Had ze nog op het hart gedrukt.....let nu op, buiten lijkt zo'n boom een stuk kleiner dan wanneer hij in de huiskamer staat. Tja. Dus toch wel weer een vrij grote boom maar wel een hele mooie. Dat dan weer wel.:) Maar ze hadden ook nog een 2e boompje voor me meegenomen. Wel een mooi kleintje.
Heb van de grote boom nog geen foto, van de kleine wel.
(Wederom kwaliteit laat te wensen over maar maak de foto's altijd even snel met m'n mobiel en dan plop....via Dropbox heb ik ze dan gelijk op de computer. Zeg altijd later nog even met betere camera het nog eens over te doen maar komt er dan niet van.)

Leuk formaatje toch? In een oude emmer staat hij daar leuk vind ik. De ster die er naast staat maakte ik deze week al eerder. Met behulp van man die het zaagwerk voor z'n rekening nam.
De laatste tijd barst ik echt van de ideeën en moet ik gewoon creatief bezig zijn. Maakt niet uit wat....breien of schilderen of zagen...het maakt me niet uit. Het moet. Nu was vorige week m'n vriendin op visitie en zij was enthousiast over de dingetjes die ik gemaakt had. Zij heeft een eigen kapsalon en ze stelde voor dat ik daar wat spulletjes neer ga zetten. Mag daar dus kerstsfeertje maken en misschien nog wat verkopen ook. Leuk!!! Maar moet nu natuurlijk wel als een speer aan het werk!
Echt zo leuk om te doen alleen het kost redelijk wat tijd. Dus geen verveelmomentjes voor mij.
Hier een van de deurhangertjes die ik maakte.

Vind ze zelf leuk geworden.  Er zit nog veel meer in het vat maar dat zal ik een andere keer laten zien. Verder nog een welkomstbord gemaakt vandaag van sloophout. Krans van groen uit de tuin gemaakt,  tekst erop, touw erdoor, kaarsjes erbij, oude friese doorlopers eronder en ik hoop dat dit een warm welkom geeft. Hij hangt nu naast de voordeur. Hier ook weer met m'n mobiel een foto van gemaakt.

 

Zo....nu even lekker aan de koffie en ga dan toch nog even door met frobelen. Omdat het zo kriebelt moet ik gewoon nog even. Morgen gewoon weer een volle dag aan het werk. Ik wens jullie alvast
een fijne week!

Groetjes,
Agnes


Ps. Wat fijn dat ik na een lange afwezigheid toch door jullie  gevolgd wordt. Dank jullie wel voor de leuke reacties.



De dag van Sinterklaas.

Hier komen de eerste sneeuwvlokken van dit jaar naar beneden. En ik ben er nog niet helemaal uit of ik dit nu leuk vind of niet. Hoort natuurlijk wel helemaal bij dit jaargetijde en geeft altijd prachtig plaatjes. Lekker om naar buiten te gaan maar ook heerlijk om lekker in een warm huis met kaarsjes aan te zijn. Maar heb altijd wel angst voor het verkeer, de onverwachte gladheid en de ellende die dat
met zich mee brengt. Ben dan altijd weer blij om m'n schaapjes 's avonds weer veilig en wel thuis te hebben. Ik hoop ook dat Sinterklaas en zijn pieten het vandaag een beetje goed kunnen redden.
Wij zijn Sinterklaas een beetje ontgroeid. Maar mis af en toe wel het sfeertje en de spanning die het met zich meebracht. Zo gezellig. We vieren het echte sinterklaasfeest dus niet maar komen vanavond wel met de familie gezellig bij elkaar. De kadootjes en gedichten bewaren we voor de kerst.

Ik wens iedereen een hele fijne Sinterklaasavond. Maak er een gezellig feest van.

En dan vanaf morgen.......kunnen we vol overgave toewerken naar de kerst.:)

Lieve groet,
Agnes

Lekker zondag

Het moest er maar weer eens  van komen. Een nieuw berichtje op m'n blog. De wil was er wel, maar het kwam er steeds niet van.

M'n hoofd loopt de laatste tijd over van ideeën, wordt er af en toe zelf onrustig van. Geloof ook dat ik teveel wil voor de tijd die ik beschikbaar heb.
Vandaag een lekkere luie zondag waarin ik wat projektjes wilde aanpakken. Heerlijk bezig geweest maar niet alles lukte zoals ik het wilde. Maar dat geeft niets....gewoon lekker bezig en proberen. Komt vanzelf wel. Zag op verschillende sites stempels om zelf te maken. En dat wilde ik nu toch eens proberen. Gewoon om te kijken wat het effect zou zijn. En ben best blij met het resultaat voor een eerste keer.

De foto's zijn met m'n mobiel gemaakt dus niet de allerbeste kwaliteit. Maar toch een indruk over hoe het geworden is.
Heb op een gummetje een afbeelding van een hertenkop overgenomen en toen rondom met een
mesje de gum weggesneden. Was nog wel een heel gepriegel bij het gewei.
Had alleen nog blauw inkt in huis, maar wilde toch kijken wat het effect zou zijn.

 

 

Nou....was zelf nog wel verbaasd dat het nog werkte ook. Leuk om te doen. Nu maar eens kijken waar ik dit op toe ga passen.
Ben nog met andere dingetjes bezig, die zal ik in volgende posten wel laten zien.

In ieder geval weer een post geplaatst nu. En dat werd weer hoog tijd.

 

Ik wens jullie alvast een hele fijne week toe!

 

Groetjes,

Agnes

 



Een nieuw begin.

Allemaal heel erg dank voor jullie reacties op mijn vorige post.
De afgelopen maanden waren hier behoorlijk zwaar door allerlei omstandigheden. Maanden hebben we onder behoorlijk zwarte wolken gezeten en dat was echt niet fijn. Vandaar dat mijn blog ook zolang heeft stil gelegen want de lust om hier wat te plaatsen was er niet. Gewoon omdat er weinig positiefs te melden was. Heb wel geprobeerd jullie allemaal een beetje bij te blijven lezen en af en toe een reactie achter te laten. Daarom ook mijn twijfel of ik hier wel door wil gaan. Maar de wolken beginnen eindelijk weer een beetje te wijken en begint de zon weer af en toe te schijnen. Ik ben destijds dit blog begonnen als een soort dagboek voor mezelf wat ik dan weer eens terug kon lezen. En ik moet zeggen dat ik dat nu wel mis.....er zitten grote gaten in het dagboek.
Maar over de hele zwarte periode wil ik hier gewoon niets kwijt. Dat heeft geen zin en daar is het blog dan ook weer niet voor bedoelt. Mede door jullie reacties en de nieuwe volgers (welkom!, leuk dat jullie er zijn) heb ik besloten om toch te proberen hier weer regelmatig wat te posten.
Ik heb er weer zin in! Al zit ik hier alweer een eeuwigheidheid dit postje in elkaar te flansen, wel weer wennen hoor.

Om op mijn laatste post van oktober dan maar in te haken, laat ik jullie mijn schilderij van het hertje zien.
Nog steeds niet helemaal af maar wilde hem van de winter graag hebben hangen voor het wintersfeertje.
Hij moet nu weer wijken want wil graag wat lichters hebben nu en verhuist naar boven. Wanneer ik tijd heb ga ik hem nog weer bijwerken en mag hij volgend winter weer naar beneden.
Hier een indruk hoe hij geworden is. Ik kon helaas niet echt een mooie foto nemen, hij lijkt wat vlekkerig en de kleuren ook wat dof.

Alhoewel ik niet zo veel met Pasen heb, heb ik wel de behoefte om de lente naar binnen te halen.
Moet ineens weer licht worden en kleur naar binnen.
Deze plantjes heb ik van de week gehaald. Het blijken dus eigenlijk buitenplantjes te zijn maar ik geloof dat ze het hier binnen ook wel naar het zin hebben.

Fijn om weer terug te zijn. Een mooie zonnige week toegewenst voor jullie allemaal!

Lieve groet,

Agnes

Twijfel

Super Herfst Give Away

Velen hebben jullie bijdrage al geleverd aan de Super Herfst Give Away van o.a. Lynda.
Ik vind het echt een superleuke aktie en hoe bijzonder ook. Wat een lief initiatief en wat  een boel sponsoren.
Petje af voor jullie allemaal voor zo'n genereus gebaar.

Ik vind het ook wel leuk om mee te doen al is mijn bijdrage weer aan de late kant natuurlijk. Maar ik was nog echt niet in de herfstmood. Het is eerlijk gezegd niet echt mijn seizoen. Ik kan wel  genieten van een mooie herfstdag met een lekker zonnetje en alle mooie kleuren om me heen. Maar al die regen en donkere luchten kan me niet bekoren. En van de harde wind wordt ik helemaal onrustig. Maar ja, er is geen ontkomen aan. En inmiddels ben ik er wel klaar voor.

Ben al een tijdje bezig geweest met een sjaal te breien. Gewoon lekker voor de tv, heerlijke ontspanning.
En ja, gelukkig is hij voor de herfst af! Gelijk maar een nieuw projektje begonnen met dikke wol en dikke naalden. Lekker snel.

Een paar weken terug op een nog zomerse dag heb ik samen met Laura beukenootjes en eikeldopjes gezocht. En van de week daar leuke bollen mee gemaakt. Samen met wat herfstbladeren in een houten schaal gedaan.

En als het dan buiten donker is en regent dan nemen we een heerlijke kopje warme herfstthee met speculaas.

Neem gerust hoor, ik heb genoeg.

En nu we weer meer binnen dan buiten zijn had ik weer zo zin om te schilderen. Dus ezel naar beneden gehaald en gewoon begonnen. Moet ook een herfst of misschien al beetje winter tafereel worden.

Dus hier de eerste opzet. Is nog laaaaaaaang niet af en weet ook niet of het wel gaat lukken, maar wel lekker om mee bezig te zijn.

En terwijl ik lekker bezig ben hoor ik onze pleegkat bij de achterdeur schreeuwen. Hij wil erin!!!!

En kijk wanneer meneer zich lekker nesteld.... op het warme (nep) vachtje op de stoel. Ach, hij heeft nog gelijk.

Na lekker te hebben geschilderd en dit stukje heb gemaakt voor m'n herfstbijdrage heb ik zin in het restje groentesoep van gisteren. 

Lekker warm.

Ik wens jullie een hele fijne nieuwe week toe!

Groetjes,

Agnes

Genieten jullie ook nog zo van dit heerlijke weer! Ik wel, volop! Alhoewel ik er ook een beetje van in de war raak. Je ziet en voelt toch dat de herfst doorzet. 's Morgens erg vochtig, 's avonds al weer vroeg donker maar wel die zomerse temperaturen. Raar hoor. Maar mag van mij nog weken duren. Helaas kon ik er dit weekend niet echt van genieten. Geveld door griep, hoe bizar. Hoofdpijn, keelpijn, oorpijn, verkouden, koorts. Kortom niet echt feest. Maar nu gelukkig stuk opgeknapt.

Vorige week nog wat foto's gemaakt, stiekem doet de herfst langzaam zijn intrede ook in huis.

Vorige week deze takken geplukt en op een zinken kan gezet. Zijn  echt herfstkleuren toch?!
De hop die ervoor ligt is wel nep, maar staat toch wel leuk.

In het voorjaar hebben vrienden hun boom voor het huis gekapt en ik mocht een stuk meehebben.
We hebben de schors eraf gehaald en wieltjes onder gezet. Ik vind het zelf erg leuk geworden. Hij moet nog goed drogen en misschien dat ik hem dan volgend voorjaar nog verder afschuur. Het bloemvaasje met de gedroogde hortsensia vond ik vorige week in de kringloop. Onderin stond het merkje Metawa Holland. Dit even gegoogeled en blijkt de metaalwarenfabriek uit Tiel te zijn geweest. Het kannetje is van tin maar is erg verweerd en heeft een paar butsen. Maar ik vind dat het daar dus weer mooier van wordt. Onder het kleine glazen stolpje staat een kristallen (?) zoutpotje met zilveren (?) dopje. Deze heb ik een paar jaar geleden van Laura gekregen. Ze was toen 12 ofzo en van haar eigen geld betaald. Gekocht voor teveel geld op een antiekmarktje in Barcelona. We waren daar overheen gelopen en ik zag dat zoutpotje samen met een peperpotje en zei dat ik het een lief stelletje vond. Was ze stiekem teruggelopen en zoutpotje voor me gekocht. Geld voor het peperpotje had ze niet meer. Arm kind, zou jong en dan al afgezet. Maar hoe lief!
Dus dit is in alle opzichten een kostbaar item voor mij wat ik zal koesteren en later aan haar ga doorgeven.

Dit kandelaartje vond ik ook in de kringloop. Van hout en prachtig verweerd. Met een paar kleine denneappeltjes ook gelijk weer stapje richtig herfst. Ook de spiegel op de achtergrond is een kringloopvondst. Ik kan nog niet beslissen of ik hem zo laat of nog over ga schilderen. Voor nu vind ik hem zo wel mooi met de witte lamp en dienblad ervoor.

Ook wil ik jullie bedanken voor de belangstelling voor m'n vader. Vind ik superlief en al ik ken ik jullie niet persoonlijk, het doet me wel goed. Morgen (dinsdag) gaat hij voor z'n 4e chemo en krijgen we gelijk de uitslag van de scan om te kijken of de kuur aanslaat. Dus wordt een bijzondere spannende dag.

Groetjes,
Agnes

Ps. Welkom aan mijn nieuwe volgers! Wat leuk dat jullie m'n blog gaan bekijken.
En Rita, je zei dat jezelf ook een blog hebt gemaakt, maar ik kan er niet op kijken. Klopt dat? Ben wel benieuwd hoor.
En Joke, wat jammer dat het niet lukt om je aan te melden maar super dat je me wel volgt.

Pleegkat

Op 16 juni overleed onze lieve hond Eloy. En wat missen we hem nog steeds. Ondanks dat er altijd wel bedrijvigheid is, is het nog steeds vreemd stil in huis. De eerste weken reageerden we niet op de deurbel omdat we dit eigenlijk pas deden als Eloy aansloeg. Ook de gezelligheid van hem. Hij wilde altijd graag bij ons zijn, graag geknuffeld worden. Overal bij zitten, zelfs aan tafel. Je overal achterna lopen. Tja, nog steeds een groot gemis.

Maar nu hebben we een 'pleegkat'. De kat van buren. Of eigenlijk katten. Ze hebben 2 katten maar eentje kwam wel eens buurten bij ons. Tot groot ongenoegen van Eloy. Hij hoefde de kat maar te horen of te zien of hij vloog er met veel lawaai achteraan om hem weg te jagen. Terwijl hij zelf met katten is opgegroeid. Maar toen had hij echt niets in te brengen en nu met die buurtkat zag je hem denken; Dat gaat me niet weer gebeuren.
Toch bleef het een spel tussen die twee. De kat probeerde steeds meer terrein te winnen, maar helaas, hij werd niet getolereerd.

Toen Eloy overleden was kwam de kat, hij heet Prince, nog steeds schoorvoetend bij ons het terrein op.
Stiekum stukje de keuken in, en nog een stukje....en in één keer had hij het door. De hond is weg!
Vanaf dat moment komt hij hier vaak, heel vaak. Neemt het huis over. Gaat lekker in de vensterbank zitten, of opgerold op de bank in diepe slaap. Komt z'n aandacht opeisen door bij je op schoot te kruipen en eist dan geaaid te worden. Het is echt een lief beestje. In het begin deed ik hem wel naar buiten, maar ja, als het mooi weer was en deur stond open ging dat natuurlijk lastig. Heb wel aan de buren laten weten dat hij hier veel is en dat wij het niet vervelend vinden. Zijn vinden het ook niet erg.  Dus accepteren we hem nu als pleeghuisdier. Van de week lag hij heerlijk op het tuinbankje, geheel ontspannen. Dus heb daar een foto van genomen. Toen ik later de opname's van de camera ging bekijken schrok ik me wezenloos. Want daar stond nog een foto op van Eloy, ook in diepe rust op diezelfde bank.  Het is denk ik de laatste foto die we van hem gemaakt hebben. Toch even schrikken hoor en gelijk realiseerde ik me dat ik totaal nog niet aan een andere hond toe ben. En als die hond zou weten dat nu de kat op zijn plekje ligt........oef...hij vrat hem op! :)

Nu vertelde ik al dat Prince de gewoonte heeft om de hele tijd achter je aan te lopen...of liever gezegd....net voor je.:) Wat tot gevolg heeft dat ik vaak bijna languit onderuit lig. Van de week wilde ik een gigantische spin op de foto zetten die een super web had gemaakt, maar wel boven onze tafel achter het huis. Nu vind ik spinnen niet echt geweldig, maar het was wel indrukwekkend om te zien hoe hij dat gigantische web boven onze tafel had gemaakt. Dus ik op de tafel geklommen om die spin op de foto te zetten. Met mijn toestel lukt dat niet echt geweldig. Ti;s geen superfoto geworden maar toch.

Krijg kippevel als ik naar hem kijk;) Maar goed, tuurlijk liep de kat me weer achterna en ging natuurlijk ook op de tafel zitten.

Trouwens, Prince mist z'n staart, heel apart gezicht. Maar goed, eerst zat hij nog geduldig er bij maar toen vond hij het toch weer tijd voor wat aandacht. En wat doe je dan....dan ga je gewoon in een been hangen.

Niet echt een fijn gevoel kan ik je zeggen. Dus hup ...van de tafel af. Ik wilde binnen ook nog een foto nemen van de gedroogde sinasappeltjes uit m'n vorige post. En ja hoor....hij wilde er ook weer bij. Dus hup, op de tafel. Goed, jij je zin, dan zal ik proberen wat foto's van je te maken. Maar wat ik als zei, ik heb maar een simpel cameraatje en resultaat is niet altijd top.

Zeg zelf....ziet er niet uit toch. Maar dan ineens, per ongeluk, weet niet hoe, maar komt er ineens wel een leuke foto. BENG!

Deze vind ik dan wel weer leuk.

Zo, nu ga ik lekker naar buiten want de zon schijnt volop! Gaat weer 23 graden worden, heerlijk!

Fijn weekend voor jullie allemaal.

Groetjes,
Agnes

Eindelijk terug.

Eindelijk weer terug in blogland. M'n laatste berichtje was uit Spanje en mochten jullie denken dat ik daar nog steeds zat....nee helaas...we zijn al weer weken terug. Maar wat was het geweldig! We hadden het hard nodig en zijn weer helemaal opgeladen.
Helaas kwam ik er maar niet toe weer nieuwe berichten te plaatsen. Heb zelfs zitten denken om er gewoon mee te stoppen. Maar ga toch maar gewoon weer een poging wagen. Ik zie dat ik in de tussentijd ook wat nieuwe
volgers erbij heb gekregen. Leuk! Welkom om mijn blog en hoop dat jullie me met plezier gaan volgen.
Nu zelfs meer dan 50 volgers, dat had ik van te voren echt niet kunnen denken. Dus misschien een keer tijd voor een give-away van mijn kant?! Ik ga eens goed nadenken wat dat moet gaan worden.

Maar goed....na zo'n lange tijd...waar moet ik toch beginnen?

Toch maar bij vorige week, toen ik onbedoeld eigenlijk de hele middag in de keuken stond.

Er was een aanbieding van tomaten en paprika's en had daarvan wat ingeslagen.
De paprika's met wat uien gegrild tot ze zwart zagen en daarna in een plastic zak af laten koelen.
Toen gepeld en schoongemaakt en in een schaal aangemaakt met wat olie, azijn en beetje zout en peper.
Behoorlijk werkje, maar smullen!

Toen de tomaatjes schoongemaakt en vruchtvlees verwijderd. In reepjes gesneden en op de bakplaat met zeezout, peper, tijm, beetje knoflook en ietjes suiker de oven in en heeeeeeeeeel langzaam laten drogen.

Eindresultaat een paar potjes vol heerlijk gedroogde tomaatjes in olie. Stom genoeg hier geen foto van gemaakt. En helaas ook niet meer mogelijk want ze zijn al op! Wat waren ze lekker!

Ik had ook nog wat sinasappelen liggen die echt niet lekker waren. Omdat de oven toch aanstond deze maar in plakjes gesneden en ook deze laten drogen. En had toen een pot vol. Nog maar even kijken hoe ik ze precies ga gebruiken.

In de tussentijd stond ook een pan met heerlijk draadjesvlees op, had ik zo'n zin in!

En dan ook gelijk maar een grote pan met stoofpeertjes. Heerlijk met grote scheut port, steranijs, kaneel en wat vanillesuiker.

Het was een druk middagje in de keuken met nog zomerse gerechten en herfstachtge gerechten en geuren.
Net zoals het weer eigenlijk. Eigenlijk al in de herfst maar toch met zomerse temperaturen.

Moe (valt erg mee hoor) en voldaan 's avonds aan de tafel. En dan is er altijd wel een grapjas die de tong naar je uit wil steken.

Zo....eindelijk dus weer en bericht geplaatst. En ik moet zeggen, voelt weer lekker.

Tot gauw en geniet van het heerlijke weer!

Groetjes,
Agnes

Zon, zee en strand.

We genieten. In het heerlijke Spanje. Goed weer, lekker eten, zon, zee, strand...gewoon relaxen. Geen gedoe.
Wat een goed besluit is dit geweest zeg. Zeker nu we horen dat het in Nederland nog steeds pet is met het weer.
Ik had mezelf echt niet zien zitten op een camping in Limburg nu. Kan helaas nu geen foto's plaatsen.
Dat zal ik doen als we weer terug zijn. Zouden eigenlijk vrijdag naar huis maar de week is zo snel omgevlogen dat we besloten hebben nog een paar daagjes te blijven. We hebben hier internetverbinding maar is zo traag dat ik jullie blogs niet kan lezen en reageren. Maar daar neem ik volgende week thuis de tijd weer voor.

Groetjes,
Agnes

We gaan gewoon!

Eindelijk is deze week voor ons de vakantie ook aangebroken. En beloond met al 2 dagen heerlijk weer.
En ...klaag, klaag....wat zijn we er aan toe. Na onze vorige vakantie,zo'n 51 weken geleden :(, is het een roerig jaar geweest. En het klinkt negatief maar het was niet echt een top jaar om verschillende redenen. Daarom zooo aan vakantie toe. Eerst helemaal geen zin om weg te gaan, ja echt, had er gewoon helemaal geen puf voor. Wilde alleen maar vrij zijn. Toen kwam er weer een slecht nieuws bericht door wat ik onder dit bericht zal melden. Toen  bedacht, 1 weekje thuis en dan lekker 1 of 2 weekjes naar Limburg. Want Nederland is toch ook prachtig?! We zouden dus a.s. zondag  vertrekken richting zuiden des lands. Maar....als je weeronline gaat bekijken!!!...regen, regen, regen, regen, regen, regen.  Nou, daar hebben we dus echt geen trek in om op een camping te staan met alleen maar regen, regen, regen, regen. En we zijn zo moe, opgebrand en willen zon en rust. Vanmiddag besloten....morgen auto inpakken, tentje erin en donderdag gaan met die banaan (weer) richting Spanje voor een week. Broerlief staat daar al op de camping en we trekken er gewoon bij in.:) Natuurlijk nog wel even gebeld of het uit kwam. Broer en ik komen daar al zo'n beetje  35 jaar. Saai he. Met hier en daar een uitstapje naar elders blijft dit plekje ons steeds weer trekken. Is altijd heerlijk en voelt een beetje als thuis komen.
We hebben nog even gekeken naar een last minute naar iets anders, maar met 2 net verlopen paspoorten van
man en dochter gaan we dat niet meer redden. Maar ik heb nu zo'n zin in!! Al is het een boel gereis voor een weekje.

Dus Spanje......HERE WE COME!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

En dan ga ik hier op dit strand m'n lijf neervlijen en laten bijkleuren:

(Broer en ik noemden het gebouw op de foto altijd het kasteeltje en zouden we gaan kopen als we groot waren. Wel....we zijn nu groot, maar het kasteeltje is helaas nog niet het onze:)

En na het heerlijke strand natuurlijk even een spaanse siësta:

En dan een heerlijk maaltijd met een lekker wijntje:

Dus ja....we hebben er zin in! Vorig jaar Nicolas Cage tegen het lijf gelopen...zou hij er ook weer zijn? Om ook een weekje uit te blazen?:):)

Maar we gaan toch met een beetje een zwaar hart weg. Een paar weken geleden zijn m'n ouders eerder van vakantie terug gekomen omdat m'n vader zich niet echt top voelde. Na 2 weken thuis sukkelen is hij ruim een week in het ziekenhuis opgenomen voor allerlei onderzoeken. En helaas, slecht nieuws. De kanker is terug.

Terwijl het zo lang, zo goed is gegaan. Dikke, dikke domper. Maar er is gelijk aktie ondernomen en vandaag (dinsdag dus) heeft hij z'n eerste chemo weer ondergaan. Echt niet leuk. Zal jullie niet vermoeien met de hele voorgeschiedenis maar dit is echt vet balen. Maar hij en daarmee wij allemaal gaan er weer tegenaan en hopen...nee, vertrouwen erop (want zoals een gezegde luid; hoop is uitgestelde teleurstelling) dat het deze keer weer net zo goed zal aanslaan als de vorige keer. 

Daarom wil ik hier, zolang we op vakantie zijn, toch virtueel een kaarsje voor hem branden.

Gewoon, omdat me dat een goed gevoel geeft.

Ik wens iedereen, voor wie nog vakantie heeft, heel veel plezier en mooi weer! En natuurlijk ook voor degene die al weer aan werk zijn. Tot gauw!

Groetjes,

Agnes

Postzakken

Een (hele) tijd geleden had ik al eens een post geplaatst over de postzakken die ik gekregen had. Had allerlei ideeën maar het kwam er maar niet van.

Dochter Laura is halverwege dit schooljaar van studie gewisseld. Ze deed eerst International Business Studies maar algauw bleek dat dit het niet voor haar was. Te droog, te saai voor haar. Ze heeft toch wel veel creativiteit en dat kon ze in die studie echt niet kwijt. Gelukkig kon ze halverwege het schooljaar switchen naar de opleiding Interieuradvieseur en ontwerpen. Dit past zoveel beter bij haar. Een studie met natuurlijk ook veel theorie maar ook veel praktijk. (Ben paar keer op de school geweest en echt zo'n leuke studie. Zou zo weer naar school willen) Voor een praktijkopdracht moest ze een hocker maken. En aangezien we nog die postzakken hadden heeft ze die gebruikt voor de bekleding. Ze heeft bewust voor een veel gebruikte zak gekozen.  En zie hier het resultaat. Is ie niet gaaf geworden?! En dat voor een eerste keer. Ik vind hem top en hij staat nu hier in de huiskamer te pronken.
Er zitten nu houten blokjes onder maar daar moet nog een keer wieltjes voor komen. Normaal de wereld aan die dingen bij de kringloop en nu eventjes noppes. Maar dat komt wel een keer. Ze heeft gelijk haar eerste opdracht binnen....m'n broer wil ook graag zo'n hocker. Leuk toch.
Laurie, even speciaal voor jou...echt super goed gedaan en ik ben trots op je.

Het inspireerde mezelf om eindelijk ook een wat te gaan maken van die postzakken. Stelde het elke keer maar uit en ben niet zo heel vertrouwd met de naaimachine. Maar afgelopen zondag toch maar begonnen en het eerste kussen is af. Tís bedoeling dat deze op de tuinbank komen te liggen. Wil er nog een paar bijmaken want heb nu de smaak te pakken. Dus.....to be continued!

Groetjes,

Agnes

Poesie op Zondag.

Wat een druilige dag vandaag. Niets aan. Dus goed excuus om even achter de laptop te zitten en wat bij te lezen. Nu  zag ik bij Makkie een leuke post voorbij komen. Oude poëzie albums.
En dan onder de noemer poëzie op zondag.  Dit vond ik zo leuk dat ik gelijk m'n oude poesiealbum heb opgezocht. Toch een stukje jeugdsentiment. Het ding ziet er niet uit...knaloranje en de kaft is kapot. Maar ik koester hem. Zo leuk om weer even door te bladeren.

Alleen al als ik naar m'n handschrift kijk! Jeetje, dus echt lang geleden.

Ook m'n moeder schreef een lief versje in m'n album.

En m'n vader schreef speciaal een versje met de aan het begin van elke regel de letters van m'n naam.
Als ik het lees ontroerd me dat toch.

En ook dankbaar dat ik m'n beide ouders nog heb. Want als ik m'n album doorlees zie ik toch ook de namen van mensen die inmiddels overleden zijn. 

Van dit plaatje werd ik altijd wat angstig. Kwam door het sprookje van Hans en Grietje wat wij op een elpee hadden. Uren kon ik daar naar luisteren. Maar het moment waarop de boze heks het vuur in werd geduwd, jongens, doodsbenauwd werd ik er van.

En waren jullie ook altijd zo benieuwd wanneer je je album terug kreeg wat voor versje er in stond, en welke plaatjes er in stonden? Ik kon nooit wachten! En als het dan te lang duurde, bleef ik maar zeuren; Heb je al in m'n poesie geschreven? Heb je het al klaar? Leuke herinneringen. Ik weet eigenlijk niet of de jonge kinderen nog poëzie-albums hebben. Toen m'n dochter nog klein was waren er wel veel vriendinnenboekjes enzo.
Zelf had ze wel een poëziealbum, maar deze is helaas kwijt. Aan iemand gegeven, en ze heeft geen idee aan wie, maar nooit meer teruggekregen. Nou ja, hopelijk komt het ooit nog eens boven water want het is zo'n leuke herinnering.

Misschien zijn er meer van jullie die ook een poëziealbum willen delen, kijk dan even bij Makkie van It's a makkie. Echt een leuk iniatitief.
Fijne zondag !

Groetjes,
Agnes