Ik zit nu heerlijk achter het huis met een glaasje koele witte wijn. Het is gelukkig wat afgekoeld want wat was het warm vandaag! Maar je hoort me niet klagen hoor. Want na al die regen en bewolkte dagen was ik hier echt aan toe.
Ik wil graag iedereen bedanken voor alle lieve berichtjes die jullie gestuurd hebben op mijn vorige blog.
Ik ken jullie geen van allen persoonlijk en toch heeft het zo'n goed gedaan. Heeft me zeker getroost. We moeten nog wel heel erg wennen aan een huis zonder Eloy. Nu merken we pas goed wat voor groot deel hij binnen ons gezin in nam. Het doet nog steeds erg veel pijn en het gemis is groot maar we weten dat er totaal geen andere keus was. Maar nogmaals...ontzettend bedankt. Jullie zijn lieverds!
Ik had ook beloofd dat m'n volgende blog een stuk vrolijker zou zijn. Nou, dat gaat zeker lukken.
Wat hebben we een heerlijk weekend gehad! Een maand of 2 geleden kregen we een uitnodiging om
deel te nemen aan Diner en Blanc wat voor het eerst hier georganiseerd zou worden. Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Het komt van oorsprong uit Frankrijk. Het is een feest wat door levensgenieters gevierd wordt om de zomer in te luiden. Per sms wordt je uitgenodigd en jij mag dan op jouw beurt dit ook weer doorsturen naar vrienden. Een soort ketting sms dus. Je krijgt dan alleen een datum door en een tijdstip. De bedoeling is dat alle deelnemers geheel in feestelijke witte kleding op een nog geheime locatie verschijnen met tafeltje, stoeltjes en een voorbereid diner en lekkere drankjes.
Ik vond het zo'n leuk idee! We zijn met vrienden gegaan en vooraf al natuurlijk al heerlijk erover gefantaseerd. Waar zou het zijn, wie zouden er allemaal komen. Zaterdag met m'n vriendin al boodschappen gedaan en heerlijk gekokkereld. Op laatste moment nog (leve de kringloop!) een paar handige witte stoeltjes gescoord. Zondag was het dan eindelijk zover....en wat waren we blij met het weer! Tjeetje, zaterdag was het hier bijna de hele dag nat en koud.
Om 12.30 uur kregen we het verlossende sms'je op welke locatie we om 14.00 moesten verzamelen.
Eindelijk. En het was een prima locatie! Het was op het terras van het oude, prachtige gemeente huis met uitzicht op het hertenpark. Top!
En wat had iedereen zich uitgesloofd! Iedereen inderdaad helemaal in het wit. Prachtig gedekte tafels met witte kleden. Mooi servies en mooie glazen. En het eten...echt super...de lekkerste gerechten kwamen voorbij....en dan zeker niet van het fastfoodgehalte. Het leuke was ook dat de tafeltjes aan elkaar geschoven werden en de schalen met eten gewoon doorgegeven werden. Zo'n saamhorigheid met mensen die je kent maar ook die je geheel niet kent.
Zie je prachtige pudding met zomervruchten in proseccogelei? Door dochterlief gemaakt. Super toch.
Ook zij vond het een topmiddag. En m'n vriendin en ik proosten op de zomer. (Nina, zussie, ik weet dat je dit ook gaat lezen, dus....we staan er mooi op toch?!)
Ook manlief Hans vond het geslaagd ondanks dat hij eerst een beetje overgehaald moest worden. En zelfs een foto van ons samen! We staan bijna nooit samen op een foto, dus vond dat ik hem wel moest plaatsen.
Dan maar keertje lak aan de privacy.:) Rechts dochter Laura die voor de gelegenheid nog een wit hoedje had gekocht. Staat cool he!
Kortom, het was echt een superzondag. Zelfs vandaag de krant gehaald met een leuke foto. Nou, wat mij betreft mogen er meer van die positieve artikelen in de krant.
Was een geslaagd festijn en weet zeker dat volgend jaar het aantal deelnemers nog vele malen groter zal zijn.
Weer een lange post (maar ja, zo vaak post ik niet) maar deze keer wel een vrolijke toch?!
Voor iedereen alvast een fijne dinsdag en geniet nog even van het mooie weer.
Lieve groet,
Agnes
maandag 27 juni 2011
zondag 19 juni 2011
IN MEMORIAM...
Een hele tijd geen berichtjes geplaatst door verschillende omstandigheden. Het zat ons niet altijd mee de laatste tijd waardoor andere dingen de prioriteit moesten krijgen. En helaas kregen wij afgelopen donderdag nog een flinke klap om onze oren. Geheel onverwacht moesten wij donderdag afscheid nemen van onze superlieve, bijzondere, aparte en trouwe hond Eloy.
En bijzonder was hij. We hebben hem toen hij 13 weken was geadopteerd via een stichting. Hij kwam als pup van een zwerfhond uit Griekenland ons gezin binnen. Eigenlijk zouden we zijn zusje nemen maar toen we bij zijn gastgezin kwamen deed hij zo'n zijn best om ons te charmeren dat we niet om hem heen konden en uiteindelijk hem gekozen. We namen hem mee naar huis waar ook al 3 katten op leeftijd woonden. Na hem een paar keer goed te hebben laten weten dat zij de baas waren werd hij gedoogd. Na bijna een jaar werd hij opeens ziek. Na uitvoerig onderzoek bij de dierenarts werd geconstateerd dat hij Leishmania had. Ontzettend zielig en we kregen te horen dat dit wel te behandelen was maar niet te genezen. Hij kreeg medicijnen en het ging een paar maand goed. Toen kreeg hij spontaan wonden op zijn lijf. Echt vreselijk. Op z'n rug, z'n poot en zelfs z'n piemel lagen helemaal open. Weer naar de dierenarts en die hebben echt zich erin verdiept en kwamen met een medicijn. Was een kuur van 3 weken lang elke dag een (vrij pijnlijke) injectie, kans van aanslaan ca. 30% en zeer kostbaar. We waren inmiddels zo aan hem gehecht en vonden dat hij deze kans zeker verdiende. En gelukkig sloeg de kuur aan. Maar de kans was heel groot dat de ziekte weer terug kwam en dan zou er eigenlijk niets meer aan te doen zijn. Het ging lang goed en zodra de ziekte weer toesloeg verhoogde we z'n dagelijkse portie medicijnen en dan ging het weer redelijk goed. En ondertussen genoten we intens van elkaar. Want het was geen standaard hond, hij had zulke aparte dingen en was zeer aanhankelijk aan de mensen die hij kende. Hij wist ook iedereen schandalig te manipuleren zodat hij precies voor elkaar kreeg wat hij wou. En natuurlijk hebben we hem ook verwend omdat hij al zoveel ellende moest ondergaan. Door z'n afkomst was hij naar vreemden eerst schuw en afstandelijk en kon dan tekeer gaan als een gek. Jongens, wat had die hond een stembanden! Hij is waarschijnlijk uit Griekenland per auto naar Nederland vervoerd. En autorijden vond hij dan ook helemaal niet leuk. Het prettigste vond hij het dan op de voorstoel. Hij zat dan als een koning mee te rijden, hing mee in de bochten, en keek ook naar links en rechts als we moesten oversteken. Ook thuis wilde hij altijd graag in de buurt zijn. Liep ik naar boven, duurde het geen minuut of hij kwam even checken. Na het eten wanneer hij dacht nu hebben ze het wel op, begon hij om de tafel te drentelen en eiste dan een stoel op zodat hij er gezellig bij kon zitten. Vaak als wij dan de tafel al afgeruimd hadden en inmiddels op de bank zaten zat hij nog op de stoel in z'n eentje.:) Ook 's avonds met het naar bed gaan moest meneer mee naar boven. En moest perse alle kamers langs om te checken. Ook de kamers waar niemand sliep dus. En natuurlijk vooral de kamer waar dochter slaapt. Als zij uit logeren was en de kamer was leeg dan keek hij ons aan om te zeggen; Heb je het wel gezien, ze is er niet!! En zo kan ik nog bladzijden vol schrijven met aparte eigenschappen. Tot vorig jaar ging het redelijk goed met z'n ziekte. Maar toen brak het in volle hevigheid weer uit en we dachten dat het nu einde verhaal zou worden. Dus weer naar de dierenarts (en alle hulde voor deze man!! Hij was zo begaan met hem) en deze ging op zoek naar mogelijkheden. Nu bleek er een experimenteel medicijn te zijn uit Frankrijk waarvan de mogelijkheid misschien zou bestaan dat zelfs de ziekte te genezen zou zijn. Uiteraard weer torenhoog prijskaartje maar we wilden het toch proberen, het was z'n laatste redding. En het werkte!! Hij genas snel en kon zelfs van z;n dagelijkse medicijnen af. We leken het gewonnen te hebben. Tot afgelopen weekend. Op zaterdag, we hadden visite, begon hij ontzettend te zeuren dat hij uit wou. Deed hij nooit! Dus ermee uit en moest ontzettend veel en lang plassen. En die avond moesten we er nog een paar keer mee uit. 's Nacht had hij zelfs in z;n mandje geplast. Was nog nooit voor gekomen. Wilden er zondag (1e pinksterdag) toch mee naar de dierenarts maar hij knapte die dag toch op en plassen leek weer normaal. Hij was wel wat sloom maar had hij wel vaker. Tot donderdagmorgen man hem uit liet. Hij vloog zoals normaal de bosjes in om te plassen maar kwam niet terug. Man roepen en zoeken, en toen lag hij plat op z'n buik in de bosjes. Toen toch maar gebeld met de dierenarts en we konden 's middags komen. We dachten blaasontsteking ofzo, kuurtje antibiotica en dan weer verder. Toen ik tussen de middag thuis kwam was hij erg lusteloos en gaf zelf geen kik terwijl hij normaal joelt als we thuiskomen. Geen goed teken. Om 2 uur naar de dierenarts. Hij dacht eerst ook iets met de blaas. Urine onderzocht en die was al niet goed. Hij wilde voor de zekerheid ook nog bloedtest doen. Bij het prikken kwam er ook nauwelijks bloed, alsof er geen druk op stond. Bloeduitslag ook helemaal fout. Eloy lag inmiddels helemaal lusteloos op de grond en we zagen dat z'n buik steeds dikker werd. De dierenarts wilde toch ook een rontgenfoto maken omdat hij er nu helemaal niet gerust op was. Hij verwachtte iets met de nieren. Op de foto was echter geen afwijking aan nieren en lever te zien alleen was de foto erg troebel omdat er waarschijnlijk vocht in z'n buikholte zat. Hij wilde dit aanprikken om te kijken of dit ook zo was. Maar toen hij dat deed zoog hij alleen maar bloed uit. Helemaal fout. Hij verwachtte dat er een tumor bij de milt zo zijn en een operatie moest snel uitgevoerd worden. Als het de milt zou zijn zou deze verwijderd kunnen worden en zonder uitzaaiingen zou Eloy nog een tijdje vooruit kunnen. Geen andere optie anders zouden we hem de volgende dag waarschijnlijk toch moeten laten inslapen. Dus...geen keus toch...opereren dus. Omdat het spreekuur nog bezig was zou de operatie om ongeveer 5 uur uitgevoerd worden. Omdat Eloy zo lusteloos was was het geen optie eerst nog naar huis te gaan. Dus daar gebleven in een apart kamertje met hem om te wachten. En je zag hem steeds suffer worden maar hij deed zo z'n best om niet weg te zakken en bleef ons allemaal maar steeds aankijken. Zo zielig. We hebben hem nog volop geaaid, zachtjes geknufeld en tegen hem gepraat. Toen was het moment dat ze hem kwamen halen en z;n narcose gaven. Zo zielig, binnen een paar seconden was hij in slaap. Wij zijn toen naar huis gegaan en ze zouden ons bellen wanneer het achter de rug was. Maar we waren nog geen kwartier thuis toen de telefoon al ging. De dierenarts....met het bericht dat het helemaal niet goed was. Zn mild was goed, maar z'n lever zat onder de tumoren die geknapt waren waardoor z;n buikholte vol bloed zat. Geen redden meer aan. We moesten dus beslissen om hem te laten gaan. Ik was er al een beetje bang voor maar als je het dan zo hoort is het net of je een klap met een knuppel krijgt. We wilden er toch bij zijn. Ze hebben hem dichtgemaakt en in slaap gehouden tot we er waren. Na afscheid te hebben genomen heeft hij z;n laatste spuitje gekregen.................
En nu...alleen maar verdriet.....veel verdriet. Zo onverwachts en zo oneerlijk. Krijgt hij eerst op wonderbaarlijke wijze de ziekte Leishmania eronder en moet hij zo plotseling het loodje leggen door die kl..e ziekte. Enige troost is dat het zo snel is gegaan en hij niet lang heeft moeten lijden. Maar we missen hem zo.
Het is een heel verhaal geworden, misschien veel te lang, maar ik vond het wel even prettig dit van me af te schijven. Ik beloof dat m'n volgende posten veel luchtiger zullen zijn.
En bijzonder was hij. We hebben hem toen hij 13 weken was geadopteerd via een stichting. Hij kwam als pup van een zwerfhond uit Griekenland ons gezin binnen. Eigenlijk zouden we zijn zusje nemen maar toen we bij zijn gastgezin kwamen deed hij zo'n zijn best om ons te charmeren dat we niet om hem heen konden en uiteindelijk hem gekozen. We namen hem mee naar huis waar ook al 3 katten op leeftijd woonden. Na hem een paar keer goed te hebben laten weten dat zij de baas waren werd hij gedoogd. Na bijna een jaar werd hij opeens ziek. Na uitvoerig onderzoek bij de dierenarts werd geconstateerd dat hij Leishmania had. Ontzettend zielig en we kregen te horen dat dit wel te behandelen was maar niet te genezen. Hij kreeg medicijnen en het ging een paar maand goed. Toen kreeg hij spontaan wonden op zijn lijf. Echt vreselijk. Op z'n rug, z'n poot en zelfs z'n piemel lagen helemaal open. Weer naar de dierenarts en die hebben echt zich erin verdiept en kwamen met een medicijn. Was een kuur van 3 weken lang elke dag een (vrij pijnlijke) injectie, kans van aanslaan ca. 30% en zeer kostbaar. We waren inmiddels zo aan hem gehecht en vonden dat hij deze kans zeker verdiende. En gelukkig sloeg de kuur aan. Maar de kans was heel groot dat de ziekte weer terug kwam en dan zou er eigenlijk niets meer aan te doen zijn. Het ging lang goed en zodra de ziekte weer toesloeg verhoogde we z'n dagelijkse portie medicijnen en dan ging het weer redelijk goed. En ondertussen genoten we intens van elkaar. Want het was geen standaard hond, hij had zulke aparte dingen en was zeer aanhankelijk aan de mensen die hij kende. Hij wist ook iedereen schandalig te manipuleren zodat hij precies voor elkaar kreeg wat hij wou. En natuurlijk hebben we hem ook verwend omdat hij al zoveel ellende moest ondergaan. Door z'n afkomst was hij naar vreemden eerst schuw en afstandelijk en kon dan tekeer gaan als een gek. Jongens, wat had die hond een stembanden! Hij is waarschijnlijk uit Griekenland per auto naar Nederland vervoerd. En autorijden vond hij dan ook helemaal niet leuk. Het prettigste vond hij het dan op de voorstoel. Hij zat dan als een koning mee te rijden, hing mee in de bochten, en keek ook naar links en rechts als we moesten oversteken. Ook thuis wilde hij altijd graag in de buurt zijn. Liep ik naar boven, duurde het geen minuut of hij kwam even checken. Na het eten wanneer hij dacht nu hebben ze het wel op, begon hij om de tafel te drentelen en eiste dan een stoel op zodat hij er gezellig bij kon zitten. Vaak als wij dan de tafel al afgeruimd hadden en inmiddels op de bank zaten zat hij nog op de stoel in z'n eentje.:) Ook 's avonds met het naar bed gaan moest meneer mee naar boven. En moest perse alle kamers langs om te checken. Ook de kamers waar niemand sliep dus. En natuurlijk vooral de kamer waar dochter slaapt. Als zij uit logeren was en de kamer was leeg dan keek hij ons aan om te zeggen; Heb je het wel gezien, ze is er niet!! En zo kan ik nog bladzijden vol schrijven met aparte eigenschappen. Tot vorig jaar ging het redelijk goed met z'n ziekte. Maar toen brak het in volle hevigheid weer uit en we dachten dat het nu einde verhaal zou worden. Dus weer naar de dierenarts (en alle hulde voor deze man!! Hij was zo begaan met hem) en deze ging op zoek naar mogelijkheden. Nu bleek er een experimenteel medicijn te zijn uit Frankrijk waarvan de mogelijkheid misschien zou bestaan dat zelfs de ziekte te genezen zou zijn. Uiteraard weer torenhoog prijskaartje maar we wilden het toch proberen, het was z'n laatste redding. En het werkte!! Hij genas snel en kon zelfs van z;n dagelijkse medicijnen af. We leken het gewonnen te hebben. Tot afgelopen weekend. Op zaterdag, we hadden visite, begon hij ontzettend te zeuren dat hij uit wou. Deed hij nooit! Dus ermee uit en moest ontzettend veel en lang plassen. En die avond moesten we er nog een paar keer mee uit. 's Nacht had hij zelfs in z;n mandje geplast. Was nog nooit voor gekomen. Wilden er zondag (1e pinksterdag) toch mee naar de dierenarts maar hij knapte die dag toch op en plassen leek weer normaal. Hij was wel wat sloom maar had hij wel vaker. Tot donderdagmorgen man hem uit liet. Hij vloog zoals normaal de bosjes in om te plassen maar kwam niet terug. Man roepen en zoeken, en toen lag hij plat op z'n buik in de bosjes. Toen toch maar gebeld met de dierenarts en we konden 's middags komen. We dachten blaasontsteking ofzo, kuurtje antibiotica en dan weer verder. Toen ik tussen de middag thuis kwam was hij erg lusteloos en gaf zelf geen kik terwijl hij normaal joelt als we thuiskomen. Geen goed teken. Om 2 uur naar de dierenarts. Hij dacht eerst ook iets met de blaas. Urine onderzocht en die was al niet goed. Hij wilde voor de zekerheid ook nog bloedtest doen. Bij het prikken kwam er ook nauwelijks bloed, alsof er geen druk op stond. Bloeduitslag ook helemaal fout. Eloy lag inmiddels helemaal lusteloos op de grond en we zagen dat z'n buik steeds dikker werd. De dierenarts wilde toch ook een rontgenfoto maken omdat hij er nu helemaal niet gerust op was. Hij verwachtte iets met de nieren. Op de foto was echter geen afwijking aan nieren en lever te zien alleen was de foto erg troebel omdat er waarschijnlijk vocht in z'n buikholte zat. Hij wilde dit aanprikken om te kijken of dit ook zo was. Maar toen hij dat deed zoog hij alleen maar bloed uit. Helemaal fout. Hij verwachtte dat er een tumor bij de milt zo zijn en een operatie moest snel uitgevoerd worden. Als het de milt zou zijn zou deze verwijderd kunnen worden en zonder uitzaaiingen zou Eloy nog een tijdje vooruit kunnen. Geen andere optie anders zouden we hem de volgende dag waarschijnlijk toch moeten laten inslapen. Dus...geen keus toch...opereren dus. Omdat het spreekuur nog bezig was zou de operatie om ongeveer 5 uur uitgevoerd worden. Omdat Eloy zo lusteloos was was het geen optie eerst nog naar huis te gaan. Dus daar gebleven in een apart kamertje met hem om te wachten. En je zag hem steeds suffer worden maar hij deed zo z'n best om niet weg te zakken en bleef ons allemaal maar steeds aankijken. Zo zielig. We hebben hem nog volop geaaid, zachtjes geknufeld en tegen hem gepraat. Toen was het moment dat ze hem kwamen halen en z;n narcose gaven. Zo zielig, binnen een paar seconden was hij in slaap. Wij zijn toen naar huis gegaan en ze zouden ons bellen wanneer het achter de rug was. Maar we waren nog geen kwartier thuis toen de telefoon al ging. De dierenarts....met het bericht dat het helemaal niet goed was. Zn mild was goed, maar z'n lever zat onder de tumoren die geknapt waren waardoor z;n buikholte vol bloed zat. Geen redden meer aan. We moesten dus beslissen om hem te laten gaan. Ik was er al een beetje bang voor maar als je het dan zo hoort is het net of je een klap met een knuppel krijgt. We wilden er toch bij zijn. Ze hebben hem dichtgemaakt en in slaap gehouden tot we er waren. Na afscheid te hebben genomen heeft hij z;n laatste spuitje gekregen.................
En nu...alleen maar verdriet.....veel verdriet. Zo onverwachts en zo oneerlijk. Krijgt hij eerst op wonderbaarlijke wijze de ziekte Leishmania eronder en moet hij zo plotseling het loodje leggen door die kl..e ziekte. Enige troost is dat het zo snel is gegaan en hij niet lang heeft moeten lijden. Maar we missen hem zo.
Het is een heel verhaal geworden, misschien veel te lang, maar ik vond het wel even prettig dit van me af te schijven. Ik beloof dat m'n volgende posten veel luchtiger zullen zijn.
ONVERVANGBAAR.....ONZE TROUWE, LIEVE ELOY
woensdag 23 maart 2011
Terug van weggeweest. Al heel lang geen post geplaatst. En wat gaat de tijd toch snel! Had het gewoon druk met van alles en nog wat. Niet hysterisch druk hoor, maar gewoon druk. Dus eventjes geen nieuwe berichten geplaatst. Ook m'n duizeligheid weerhield me van het bloggen. Gelukkig gaat het wel een stuk beter maar af en toe wordt ik nog in de draaimolen meegenomen. Heb al van meerdere mensen gehoord dat het best wel een tijd kan duren voor het echt over is. Nou, dat klopt dus wel.
Maar in de tussentijd ook wel hele leuke dingen gedaan hoor.
O.a. met een vriendin een heerlijke avondje film gedaan. Gooische Vrouwen natuurlijk. Wie heeft hem nog niet gezien he! :) Maar wat een heerlijke film. Gewoon lekker verstand op nul, relaxen en heerlijk lachen.
Echt hilarisch hoor.
Verder was ik al enige tijd op zoek naar een regaal om in de kamer te hangen. Overal gezocht, marktplaats afgestruind maar niets passends kunnen vinden. Of niet de goede, of te duur, of te ver weg...werd hem dus niet. 'Maar wat zoek je dan?' vroeg man lief. Nou ja, ik hem laten zien wat ik ongeveer bedoelde.
'Dan maak ik hem toch zelf" zei hij. Nou, graag....dat ik daar nu niet zelf aan gedacht heb. Dus hout opgescharreld en haken op internet besteld en manlief aan de slag. Piece of cake...hij had hem zo snel af!!
De kanjer.
Nu hangt hij dus in de kamer geverfd en al. Wat dingetjes opgezet en opgehangen. Is nog niet helemaal naar m'n zin maar blijf nog wel even verplaatsen en verhangen. Ik ben er in ieder geval erg blij mee!
De zeef die aan één van haken hangt heb ik gekocht bij Sjoukje van De With brocante.
Sjoukje, ik vind hem helemaal goed! Het is de bedoeling dat hij in de keuken komt te hangen
maar moet daar nog even een goed plaatsje voor creeëren. Maar wilde er toch vast van genieten.
Ook vond ik laatst nog een kist die bij het grof vuil gezet was. Zonde! Heb hem dus maar meegenomen en schoongemaakt. Ik vond hem wel stoer en zonde om weg te gooien. Moet hem nog even wat beter oppoetsen en iets anders opzetten. Wacht geduldig af op een helder moment. Moet toch gaan lukken met dit mooie weer:)
Zo, blij om toch weer even een post te hebben gemaakt. Hopelijk blijft er een beetje regelmaat in zitten want ik geniet er wel van. Heb wel regelmatig jullie blogs bekeken maar weinig gereageerd. Dat ga ik dus ook weer oppakken. Morgen nog een half dagje werken en dan heerlijk weekend. Heb er zin in!
Fijne dag voor iedereen.
Groetjes,
Agnes
Maar in de tussentijd ook wel hele leuke dingen gedaan hoor.
O.a. met een vriendin een heerlijke avondje film gedaan. Gooische Vrouwen natuurlijk. Wie heeft hem nog niet gezien he! :) Maar wat een heerlijke film. Gewoon lekker verstand op nul, relaxen en heerlijk lachen.
Echt hilarisch hoor.
Verder was ik al enige tijd op zoek naar een regaal om in de kamer te hangen. Overal gezocht, marktplaats afgestruind maar niets passends kunnen vinden. Of niet de goede, of te duur, of te ver weg...werd hem dus niet. 'Maar wat zoek je dan?' vroeg man lief. Nou ja, ik hem laten zien wat ik ongeveer bedoelde.
'Dan maak ik hem toch zelf" zei hij. Nou, graag....dat ik daar nu niet zelf aan gedacht heb. Dus hout opgescharreld en haken op internet besteld en manlief aan de slag. Piece of cake...hij had hem zo snel af!!
De kanjer.
Nu hangt hij dus in de kamer geverfd en al. Wat dingetjes opgezet en opgehangen. Is nog niet helemaal naar m'n zin maar blijf nog wel even verplaatsen en verhangen. Ik ben er in ieder geval erg blij mee!
De zeef die aan één van haken hangt heb ik gekocht bij Sjoukje van De With brocante.
Sjoukje, ik vind hem helemaal goed! Het is de bedoeling dat hij in de keuken komt te hangen
maar moet daar nog even een goed plaatsje voor creeëren. Maar wilde er toch vast van genieten.
Ook vond ik laatst nog een kist die bij het grof vuil gezet was. Zonde! Heb hem dus maar meegenomen en schoongemaakt. Ik vond hem wel stoer en zonde om weg te gooien. Moet hem nog even wat beter oppoetsen en iets anders opzetten. Wacht geduldig af op een helder moment. Moet toch gaan lukken met dit mooie weer:)
Zo, blij om toch weer even een post te hebben gemaakt. Hopelijk blijft er een beetje regelmaat in zitten want ik geniet er wel van. Heb wel regelmatig jullie blogs bekeken maar weinig gereageerd. Dat ga ik dus ook weer oppakken. Morgen nog een half dagje werken en dan heerlijk weekend. Heb er zin in!
Fijne dag voor iedereen.
Groetjes,
Agnes
maandag 28 februari 2011
Vandaag maar weer eens een berichtje. De afgelopen week niets spectaculairs gebeurd want heb een week
thuis gezeten. Was niet echt ziek maar m'n evenwichtsorgaan was verstoord. Draaien, draaien en nog eens draaien. De hele tijd het gevoel dat je loopings in de achtbaan maakt. Echt vervelend maar het gaat nu wat beter.
Nog steeds niet over maar vanmorgen weer met halve dag werken begonnen.
Ik heb vorige week ook nog een 2e blog award gekregen van Wanda van Bengeltjes en Brocante.
Lieve Wanda, heel erg bedankt voor deze award. Ik vind het helemaal geweldig en vind het fijn om te horen dat je me blog graag volgt. Ik volg jou blog ook graag hoor! En excuses dat ik het hier zo laat vermeld maar ja,kwam er niet van.
Nu moet ik hem volgens de spelregels weer doorgeven maar dat vind ik heel moeilijk. Had er de vorige keer al zoveel moeite mee omdat ik een heleboel blogs geweldig vind.
En ik heb al zoveel awards overal voorbij zien komen dat ik deze award dan maar opdraag aan jullie allemaal! Meiden, alllemaal bedankt voor jullie mooie en inspirerende blogs. Ben blij dat ik in blogland verzeild ben geraakt (vooral dankzij Ger, nogmaals dank Ger;):))
Ik had een blog met foto's willen plaatsen maar is er dus niet van gekomen. Hopelijk komende week.
Zo, en nu lekker kopje koffie en gaan bedenken wat voor eten ik morgen ga maken. (maar weer even wat kookblogs langs). Manlief is morgen jarig en de familie komt dan gezellig eten. Zaterdag houden we een feestje voor de vrienden. Verheug me erop.:)
Wens jullie allemaal een hele fijne week!
Groetjes,
Agnes
thuis gezeten. Was niet echt ziek maar m'n evenwichtsorgaan was verstoord. Draaien, draaien en nog eens draaien. De hele tijd het gevoel dat je loopings in de achtbaan maakt. Echt vervelend maar het gaat nu wat beter.
Nog steeds niet over maar vanmorgen weer met halve dag werken begonnen.
Ik heb vorige week ook nog een 2e blog award gekregen van Wanda van Bengeltjes en Brocante.
Lieve Wanda, heel erg bedankt voor deze award. Ik vind het helemaal geweldig en vind het fijn om te horen dat je me blog graag volgt. Ik volg jou blog ook graag hoor! En excuses dat ik het hier zo laat vermeld maar ja,kwam er niet van.
Nu moet ik hem volgens de spelregels weer doorgeven maar dat vind ik heel moeilijk. Had er de vorige keer al zoveel moeite mee omdat ik een heleboel blogs geweldig vind.
En ik heb al zoveel awards overal voorbij zien komen dat ik deze award dan maar opdraag aan jullie allemaal! Meiden, alllemaal bedankt voor jullie mooie en inspirerende blogs. Ben blij dat ik in blogland verzeild ben geraakt (vooral dankzij Ger, nogmaals dank Ger;):))
Ik had een blog met foto's willen plaatsen maar is er dus niet van gekomen. Hopelijk komende week.
Zo, en nu lekker kopje koffie en gaan bedenken wat voor eten ik morgen ga maken. (maar weer even wat kookblogs langs). Manlief is morgen jarig en de familie komt dan gezellig eten. Zaterdag houden we een feestje voor de vrienden. Verheug me erop.:)
Wens jullie allemaal een hele fijne week!
Groetjes,
Agnes
maandag 21 februari 2011
Topweek.
Afgelopen week was een fantastische week vol met onverwachte lieve verrassingen. Allereerst de
onverwachte lieve valentijnsverrassing van manlief, een hele lieve kaart van een vriendin en een blogaward!
Daar werd ik blij van, heel blij!
Maar het bleek nog niet genoeg...Ik kreeg zaterdag onverwachts nog een hele lieve kaart van m'n beste vriendin.
Jeetje, ze willen me deze week echt aan het janken krijgen hoor. Zo'n lief gebaar en heel speciaal.
We hebben samen al veel roerige tijden meegemaakt maar ook heel veel leuke dingen en heel veel lachen.
Hele lieve speciale vriendin.
Hieronder kunnen jullie een klein stukje van de tekst van de kaart lezen.
Ook was ik voor zaterdagmiddag gevraagd om winkeltje 'te spelen' in de prachtige wijnwinkel van vrienden. Zij gingen een weekend naar Parijs toe en ik heb samen met hun zoon de winkel gedraaid.
Zo leuk! Ze hebben echt zo'n mooie maar vooral gezellige winkel. En ik in een wijnwinkel is als een kind in de Intertoys.:)
Dus helemaal goed! En er stond een prachtige grote bos met anemonen voor me klaar. Genieten!
onverwachte lieve valentijnsverrassing van manlief, een hele lieve kaart van een vriendin en een blogaward!
Daar werd ik blij van, heel blij!
Maar het bleek nog niet genoeg...Ik kreeg zaterdag onverwachts nog een hele lieve kaart van m'n beste vriendin.
Jeetje, ze willen me deze week echt aan het janken krijgen hoor. Zo'n lief gebaar en heel speciaal.
We hebben samen al veel roerige tijden meegemaakt maar ook heel veel leuke dingen en heel veel lachen.
Hele lieve speciale vriendin.
Hieronder kunnen jullie een klein stukje van de tekst van de kaart lezen.
Ook was ik voor zaterdagmiddag gevraagd om winkeltje 'te spelen' in de prachtige wijnwinkel van vrienden. Zij gingen een weekend naar Parijs toe en ik heb samen met hun zoon de winkel gedraaid.
Zo leuk! Ze hebben echt zo'n mooie maar vooral gezellige winkel. En ik in een wijnwinkel is als een kind in de Intertoys.:)
Dus helemaal goed! En er stond een prachtige grote bos met anemonen voor me klaar. Genieten!
Het was echt een topweek met alleen maar lieve gebeurtenissen. Dan denk je toch bij je zelf waaraan heb ik dit aan te danken...maar ben er erg dankbaar voor en koester dit. Op de momenten dat het eens
niet lekker gaat...denk ik aan deze week terug. Dit is één van de redenen waarom ik met bloggen
begonnen ben....zodat je nog eens terug kan kijken. Als een dagboek maar dan met plaatjes.
Ik wens iedereen een hele fijne nieuwe week toe!
Groetjes,
Agnes
donderdag 17 februari 2011
Een award gekregen.

Heb ik gisteren toch zo maar een blogaward gekregen van Trudy !
Dankjewel Trudy en wat leuk dat je mijn blog regelmatig bezoekt. Ik kom ook graag bij jou langs hoor.
En nu mag ik deze award doorgeven. Maar dat vind ik lastig hoor want ik waardeer jullie allemaal en breng graag een bezoekje.
Hier even de spelregels:
Je maakt een verwijzing naar de blog en/of persoon die je de Award heeft gegeven
*Geef vervolgens de Award door aan 3 tot 5 van je favoriete blogs en maak in je bericht een koppeling naar deze blogs
*Laat een berichtje achter op deze blogs dat ze een Award gewonnen hebben.
*En het is de bedoeling dat er vooral aandacht wordt gegeven aan beginnende of nog niet zo bekende blogs.
Zonder iemand te kort te willen doen wil ik deze blogs een award geven:
Mandy van A place for Morganiet : Ze heeft een leuke blog en maakt o.a. prachtige tasjes. Breng haar eens een bezoekje want ik weet dat ze dat leuk zou vinden.
Sonja van Ons arbeidershuisje ; Gezellige blog met leuke foto's. Zeker een bezoekje waard.
Elly van elly's tuin; Mooie blog met mooie foto's van haar prachtige tuin en mooie huis! Gaan jullie daar ook even kijken?
en als extraatje geef ik ook de award aan mijn dochter die ook met een blog begonnen is;
Laura van My cute castle . Zet hem op Laurie:):):)
Dames, blijf vooral lekker bloggen want ik geniet van jullie!
Groetjes,
Agnes
woensdag 16 februari 2011
Makkelijk maar lekker maaltje.
Nu maar eens een culinaire post. Het is een heerlijke makkelijke en snelle maaltijd maar gelijk ook weer gezond.
Het ziet er misschien een beetje als een prutje uit maar smaakt heerlijk.
Het ziet er misschien een beetje als een prutje uit maar smaakt heerlijk.
Wat heb je nodig (voor 2 tot 3 personen):
- een verse worst
- 2 blikken met lima bonen, of boterbonen, of gewone witte bonen (ik had er ook een blikje flageolets bij gedaan.
- een gesnipperde ui
- een geplette en gehakte teen knoflook
- potje groene olijven zonder pit
- blikje tomatenpuree
- gehakte peterselie
Braad de verse worst totdat deze zo goed als gaar is. Neem hem uit de pan en leg hem even apart.
Doe bij het bakvocht een scheut olijfolie en fruit hierin de gesnipperde ui en de gehakte knoflook.
Voeg daarna de in plakjes geneden olijven toe en laat dit even meebakken. Voeg dan de tomatenpuree toe en draai er een flinke draai peper door. Voeg dan de gehakte peterselie toe.
Snijdt de verse worst in plakjes en voeg deze met de bonen toe. Even goed mengen en alles goed warm laten worden. Ik doe er zelf altijd ook nog een beetje chilipoeder of cayennepeper doorheen omdat wij een beetje pittig wel lekker vinden.
En dan maar genieten...Eet smakelijk!
Groetjes,
Agnes
Abonneren op:
Posts (Atom)





