Super Herfst Give Away

Velen hebben jullie bijdrage al geleverd aan de Super Herfst Give Away van o.a. Lynda.
Ik vind het echt een superleuke aktie en hoe bijzonder ook. Wat een lief initiatief en wat  een boel sponsoren.
Petje af voor jullie allemaal voor zo'n genereus gebaar.

Ik vind het ook wel leuk om mee te doen al is mijn bijdrage weer aan de late kant natuurlijk. Maar ik was nog echt niet in de herfstmood. Het is eerlijk gezegd niet echt mijn seizoen. Ik kan wel  genieten van een mooie herfstdag met een lekker zonnetje en alle mooie kleuren om me heen. Maar al die regen en donkere luchten kan me niet bekoren. En van de harde wind wordt ik helemaal onrustig. Maar ja, er is geen ontkomen aan. En inmiddels ben ik er wel klaar voor.

Ben al een tijdje bezig geweest met een sjaal te breien. Gewoon lekker voor de tv, heerlijke ontspanning.
En ja, gelukkig is hij voor de herfst af! Gelijk maar een nieuw projektje begonnen met dikke wol en dikke naalden. Lekker snel.

Een paar weken terug op een nog zomerse dag heb ik samen met Laura beukenootjes en eikeldopjes gezocht. En van de week daar leuke bollen mee gemaakt. Samen met wat herfstbladeren in een houten schaal gedaan.

En als het dan buiten donker is en regent dan nemen we een heerlijke kopje warme herfstthee met speculaas.

Neem gerust hoor, ik heb genoeg.

En nu we weer meer binnen dan buiten zijn had ik weer zo zin om te schilderen. Dus ezel naar beneden gehaald en gewoon begonnen. Moet ook een herfst of misschien al beetje winter tafereel worden.

Dus hier de eerste opzet. Is nog laaaaaaaang niet af en weet ook niet of het wel gaat lukken, maar wel lekker om mee bezig te zijn.

En terwijl ik lekker bezig ben hoor ik onze pleegkat bij de achterdeur schreeuwen. Hij wil erin!!!!

En kijk wanneer meneer zich lekker nesteld.... op het warme (nep) vachtje op de stoel. Ach, hij heeft nog gelijk.

Na lekker te hebben geschilderd en dit stukje heb gemaakt voor m'n herfstbijdrage heb ik zin in het restje groentesoep van gisteren. 

Lekker warm.

Ik wens jullie een hele fijne nieuwe week toe!

Groetjes,

Agnes

Genieten jullie ook nog zo van dit heerlijke weer! Ik wel, volop! Alhoewel ik er ook een beetje van in de war raak. Je ziet en voelt toch dat de herfst doorzet. 's Morgens erg vochtig, 's avonds al weer vroeg donker maar wel die zomerse temperaturen. Raar hoor. Maar mag van mij nog weken duren. Helaas kon ik er dit weekend niet echt van genieten. Geveld door griep, hoe bizar. Hoofdpijn, keelpijn, oorpijn, verkouden, koorts. Kortom niet echt feest. Maar nu gelukkig stuk opgeknapt.

Vorige week nog wat foto's gemaakt, stiekem doet de herfst langzaam zijn intrede ook in huis.

Vorige week deze takken geplukt en op een zinken kan gezet. Zijn  echt herfstkleuren toch?!
De hop die ervoor ligt is wel nep, maar staat toch wel leuk.

In het voorjaar hebben vrienden hun boom voor het huis gekapt en ik mocht een stuk meehebben.
We hebben de schors eraf gehaald en wieltjes onder gezet. Ik vind het zelf erg leuk geworden. Hij moet nog goed drogen en misschien dat ik hem dan volgend voorjaar nog verder afschuur. Het bloemvaasje met de gedroogde hortsensia vond ik vorige week in de kringloop. Onderin stond het merkje Metawa Holland. Dit even gegoogeled en blijkt de metaalwarenfabriek uit Tiel te zijn geweest. Het kannetje is van tin maar is erg verweerd en heeft een paar butsen. Maar ik vind dat het daar dus weer mooier van wordt. Onder het kleine glazen stolpje staat een kristallen (?) zoutpotje met zilveren (?) dopje. Deze heb ik een paar jaar geleden van Laura gekregen. Ze was toen 12 ofzo en van haar eigen geld betaald. Gekocht voor teveel geld op een antiekmarktje in Barcelona. We waren daar overheen gelopen en ik zag dat zoutpotje samen met een peperpotje en zei dat ik het een lief stelletje vond. Was ze stiekem teruggelopen en zoutpotje voor me gekocht. Geld voor het peperpotje had ze niet meer. Arm kind, zou jong en dan al afgezet. Maar hoe lief!
Dus dit is in alle opzichten een kostbaar item voor mij wat ik zal koesteren en later aan haar ga doorgeven.

Dit kandelaartje vond ik ook in de kringloop. Van hout en prachtig verweerd. Met een paar kleine denneappeltjes ook gelijk weer stapje richtig herfst. Ook de spiegel op de achtergrond is een kringloopvondst. Ik kan nog niet beslissen of ik hem zo laat of nog over ga schilderen. Voor nu vind ik hem zo wel mooi met de witte lamp en dienblad ervoor.

Ook wil ik jullie bedanken voor de belangstelling voor m'n vader. Vind ik superlief en al ik ken ik jullie niet persoonlijk, het doet me wel goed. Morgen (dinsdag) gaat hij voor z'n 4e chemo en krijgen we gelijk de uitslag van de scan om te kijken of de kuur aanslaat. Dus wordt een bijzondere spannende dag.

Groetjes,
Agnes

Ps. Welkom aan mijn nieuwe volgers! Wat leuk dat jullie m'n blog gaan bekijken.
En Rita, je zei dat jezelf ook een blog hebt gemaakt, maar ik kan er niet op kijken. Klopt dat? Ben wel benieuwd hoor.
En Joke, wat jammer dat het niet lukt om je aan te melden maar super dat je me wel volgt.

Pleegkat

Op 16 juni overleed onze lieve hond Eloy. En wat missen we hem nog steeds. Ondanks dat er altijd wel bedrijvigheid is, is het nog steeds vreemd stil in huis. De eerste weken reageerden we niet op de deurbel omdat we dit eigenlijk pas deden als Eloy aansloeg. Ook de gezelligheid van hem. Hij wilde altijd graag bij ons zijn, graag geknuffeld worden. Overal bij zitten, zelfs aan tafel. Je overal achterna lopen. Tja, nog steeds een groot gemis.

Maar nu hebben we een 'pleegkat'. De kat van buren. Of eigenlijk katten. Ze hebben 2 katten maar eentje kwam wel eens buurten bij ons. Tot groot ongenoegen van Eloy. Hij hoefde de kat maar te horen of te zien of hij vloog er met veel lawaai achteraan om hem weg te jagen. Terwijl hij zelf met katten is opgegroeid. Maar toen had hij echt niets in te brengen en nu met die buurtkat zag je hem denken; Dat gaat me niet weer gebeuren.
Toch bleef het een spel tussen die twee. De kat probeerde steeds meer terrein te winnen, maar helaas, hij werd niet getolereerd.

Toen Eloy overleden was kwam de kat, hij heet Prince, nog steeds schoorvoetend bij ons het terrein op.
Stiekum stukje de keuken in, en nog een stukje....en in één keer had hij het door. De hond is weg!
Vanaf dat moment komt hij hier vaak, heel vaak. Neemt het huis over. Gaat lekker in de vensterbank zitten, of opgerold op de bank in diepe slaap. Komt z'n aandacht opeisen door bij je op schoot te kruipen en eist dan geaaid te worden. Het is echt een lief beestje. In het begin deed ik hem wel naar buiten, maar ja, als het mooi weer was en deur stond open ging dat natuurlijk lastig. Heb wel aan de buren laten weten dat hij hier veel is en dat wij het niet vervelend vinden. Zijn vinden het ook niet erg.  Dus accepteren we hem nu als pleeghuisdier. Van de week lag hij heerlijk op het tuinbankje, geheel ontspannen. Dus heb daar een foto van genomen. Toen ik later de opname's van de camera ging bekijken schrok ik me wezenloos. Want daar stond nog een foto op van Eloy, ook in diepe rust op diezelfde bank.  Het is denk ik de laatste foto die we van hem gemaakt hebben. Toch even schrikken hoor en gelijk realiseerde ik me dat ik totaal nog niet aan een andere hond toe ben. En als die hond zou weten dat nu de kat op zijn plekje ligt........oef...hij vrat hem op! :)

Nu vertelde ik al dat Prince de gewoonte heeft om de hele tijd achter je aan te lopen...of liever gezegd....net voor je.:) Wat tot gevolg heeft dat ik vaak bijna languit onderuit lig. Van de week wilde ik een gigantische spin op de foto zetten die een super web had gemaakt, maar wel boven onze tafel achter het huis. Nu vind ik spinnen niet echt geweldig, maar het was wel indrukwekkend om te zien hoe hij dat gigantische web boven onze tafel had gemaakt. Dus ik op de tafel geklommen om die spin op de foto te zetten. Met mijn toestel lukt dat niet echt geweldig. Ti;s geen superfoto geworden maar toch.

Krijg kippevel als ik naar hem kijk;) Maar goed, tuurlijk liep de kat me weer achterna en ging natuurlijk ook op de tafel zitten.

Trouwens, Prince mist z'n staart, heel apart gezicht. Maar goed, eerst zat hij nog geduldig er bij maar toen vond hij het toch weer tijd voor wat aandacht. En wat doe je dan....dan ga je gewoon in een been hangen.

Niet echt een fijn gevoel kan ik je zeggen. Dus hup ...van de tafel af. Ik wilde binnen ook nog een foto nemen van de gedroogde sinasappeltjes uit m'n vorige post. En ja hoor....hij wilde er ook weer bij. Dus hup, op de tafel. Goed, jij je zin, dan zal ik proberen wat foto's van je te maken. Maar wat ik als zei, ik heb maar een simpel cameraatje en resultaat is niet altijd top.

Zeg zelf....ziet er niet uit toch. Maar dan ineens, per ongeluk, weet niet hoe, maar komt er ineens wel een leuke foto. BENG!

Deze vind ik dan wel weer leuk.

Zo, nu ga ik lekker naar buiten want de zon schijnt volop! Gaat weer 23 graden worden, heerlijk!

Fijn weekend voor jullie allemaal.

Groetjes,
Agnes

Eindelijk terug.

Eindelijk weer terug in blogland. M'n laatste berichtje was uit Spanje en mochten jullie denken dat ik daar nog steeds zat....nee helaas...we zijn al weer weken terug. Maar wat was het geweldig! We hadden het hard nodig en zijn weer helemaal opgeladen.
Helaas kwam ik er maar niet toe weer nieuwe berichten te plaatsen. Heb zelfs zitten denken om er gewoon mee te stoppen. Maar ga toch maar gewoon weer een poging wagen. Ik zie dat ik in de tussentijd ook wat nieuwe
volgers erbij heb gekregen. Leuk! Welkom om mijn blog en hoop dat jullie me met plezier gaan volgen.
Nu zelfs meer dan 50 volgers, dat had ik van te voren echt niet kunnen denken. Dus misschien een keer tijd voor een give-away van mijn kant?! Ik ga eens goed nadenken wat dat moet gaan worden.

Maar goed....na zo'n lange tijd...waar moet ik toch beginnen?

Toch maar bij vorige week, toen ik onbedoeld eigenlijk de hele middag in de keuken stond.

Er was een aanbieding van tomaten en paprika's en had daarvan wat ingeslagen.
De paprika's met wat uien gegrild tot ze zwart zagen en daarna in een plastic zak af laten koelen.
Toen gepeld en schoongemaakt en in een schaal aangemaakt met wat olie, azijn en beetje zout en peper.
Behoorlijk werkje, maar smullen!

Toen de tomaatjes schoongemaakt en vruchtvlees verwijderd. In reepjes gesneden en op de bakplaat met zeezout, peper, tijm, beetje knoflook en ietjes suiker de oven in en heeeeeeeeeel langzaam laten drogen.

Eindresultaat een paar potjes vol heerlijk gedroogde tomaatjes in olie. Stom genoeg hier geen foto van gemaakt. En helaas ook niet meer mogelijk want ze zijn al op! Wat waren ze lekker!

Ik had ook nog wat sinasappelen liggen die echt niet lekker waren. Omdat de oven toch aanstond deze maar in plakjes gesneden en ook deze laten drogen. En had toen een pot vol. Nog maar even kijken hoe ik ze precies ga gebruiken.

In de tussentijd stond ook een pan met heerlijk draadjesvlees op, had ik zo'n zin in!

En dan ook gelijk maar een grote pan met stoofpeertjes. Heerlijk met grote scheut port, steranijs, kaneel en wat vanillesuiker.

Het was een druk middagje in de keuken met nog zomerse gerechten en herfstachtge gerechten en geuren.
Net zoals het weer eigenlijk. Eigenlijk al in de herfst maar toch met zomerse temperaturen.

Moe (valt erg mee hoor) en voldaan 's avonds aan de tafel. En dan is er altijd wel een grapjas die de tong naar je uit wil steken.

Zo....eindelijk dus weer en bericht geplaatst. En ik moet zeggen, voelt weer lekker.

Tot gauw en geniet van het heerlijke weer!

Groetjes,
Agnes

Zon, zee en strand.

We genieten. In het heerlijke Spanje. Goed weer, lekker eten, zon, zee, strand...gewoon relaxen. Geen gedoe.
Wat een goed besluit is dit geweest zeg. Zeker nu we horen dat het in Nederland nog steeds pet is met het weer.
Ik had mezelf echt niet zien zitten op een camping in Limburg nu. Kan helaas nu geen foto's plaatsen.
Dat zal ik doen als we weer terug zijn. Zouden eigenlijk vrijdag naar huis maar de week is zo snel omgevlogen dat we besloten hebben nog een paar daagjes te blijven. We hebben hier internetverbinding maar is zo traag dat ik jullie blogs niet kan lezen en reageren. Maar daar neem ik volgende week thuis de tijd weer voor.

Groetjes,
Agnes

We gaan gewoon!

Eindelijk is deze week voor ons de vakantie ook aangebroken. En beloond met al 2 dagen heerlijk weer.
En ...klaag, klaag....wat zijn we er aan toe. Na onze vorige vakantie,zo'n 51 weken geleden :(, is het een roerig jaar geweest. En het klinkt negatief maar het was niet echt een top jaar om verschillende redenen. Daarom zooo aan vakantie toe. Eerst helemaal geen zin om weg te gaan, ja echt, had er gewoon helemaal geen puf voor. Wilde alleen maar vrij zijn. Toen kwam er weer een slecht nieuws bericht door wat ik onder dit bericht zal melden. Toen  bedacht, 1 weekje thuis en dan lekker 1 of 2 weekjes naar Limburg. Want Nederland is toch ook prachtig?! We zouden dus a.s. zondag  vertrekken richting zuiden des lands. Maar....als je weeronline gaat bekijken!!!...regen, regen, regen, regen, regen, regen.  Nou, daar hebben we dus echt geen trek in om op een camping te staan met alleen maar regen, regen, regen, regen. En we zijn zo moe, opgebrand en willen zon en rust. Vanmiddag besloten....morgen auto inpakken, tentje erin en donderdag gaan met die banaan (weer) richting Spanje voor een week. Broerlief staat daar al op de camping en we trekken er gewoon bij in.:) Natuurlijk nog wel even gebeld of het uit kwam. Broer en ik komen daar al zo'n beetje  35 jaar. Saai he. Met hier en daar een uitstapje naar elders blijft dit plekje ons steeds weer trekken. Is altijd heerlijk en voelt een beetje als thuis komen.
We hebben nog even gekeken naar een last minute naar iets anders, maar met 2 net verlopen paspoorten van
man en dochter gaan we dat niet meer redden. Maar ik heb nu zo'n zin in!! Al is het een boel gereis voor een weekje.

Dus Spanje......HERE WE COME!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

En dan ga ik hier op dit strand m'n lijf neervlijen en laten bijkleuren:

(Broer en ik noemden het gebouw op de foto altijd het kasteeltje en zouden we gaan kopen als we groot waren. Wel....we zijn nu groot, maar het kasteeltje is helaas nog niet het onze:)

En na het heerlijke strand natuurlijk even een spaanse siësta:

En dan een heerlijk maaltijd met een lekker wijntje:

Dus ja....we hebben er zin in! Vorig jaar Nicolas Cage tegen het lijf gelopen...zou hij er ook weer zijn? Om ook een weekje uit te blazen?:):)

Maar we gaan toch met een beetje een zwaar hart weg. Een paar weken geleden zijn m'n ouders eerder van vakantie terug gekomen omdat m'n vader zich niet echt top voelde. Na 2 weken thuis sukkelen is hij ruim een week in het ziekenhuis opgenomen voor allerlei onderzoeken. En helaas, slecht nieuws. De kanker is terug.

Terwijl het zo lang, zo goed is gegaan. Dikke, dikke domper. Maar er is gelijk aktie ondernomen en vandaag (dinsdag dus) heeft hij z'n eerste chemo weer ondergaan. Echt niet leuk. Zal jullie niet vermoeien met de hele voorgeschiedenis maar dit is echt vet balen. Maar hij en daarmee wij allemaal gaan er weer tegenaan en hopen...nee, vertrouwen erop (want zoals een gezegde luid; hoop is uitgestelde teleurstelling) dat het deze keer weer net zo goed zal aanslaan als de vorige keer. 

Daarom wil ik hier, zolang we op vakantie zijn, toch virtueel een kaarsje voor hem branden.

Gewoon, omdat me dat een goed gevoel geeft.

Ik wens iedereen, voor wie nog vakantie heeft, heel veel plezier en mooi weer! En natuurlijk ook voor degene die al weer aan werk zijn. Tot gauw!

Groetjes,

Agnes

Postzakken

Een (hele) tijd geleden had ik al eens een post geplaatst over de postzakken die ik gekregen had. Had allerlei ideeën maar het kwam er maar niet van.

Dochter Laura is halverwege dit schooljaar van studie gewisseld. Ze deed eerst International Business Studies maar algauw bleek dat dit het niet voor haar was. Te droog, te saai voor haar. Ze heeft toch wel veel creativiteit en dat kon ze in die studie echt niet kwijt. Gelukkig kon ze halverwege het schooljaar switchen naar de opleiding Interieuradvieseur en ontwerpen. Dit past zoveel beter bij haar. Een studie met natuurlijk ook veel theorie maar ook veel praktijk. (Ben paar keer op de school geweest en echt zo'n leuke studie. Zou zo weer naar school willen) Voor een praktijkopdracht moest ze een hocker maken. En aangezien we nog die postzakken hadden heeft ze die gebruikt voor de bekleding. Ze heeft bewust voor een veel gebruikte zak gekozen.  En zie hier het resultaat. Is ie niet gaaf geworden?! En dat voor een eerste keer. Ik vind hem top en hij staat nu hier in de huiskamer te pronken.
Er zitten nu houten blokjes onder maar daar moet nog een keer wieltjes voor komen. Normaal de wereld aan die dingen bij de kringloop en nu eventjes noppes. Maar dat komt wel een keer. Ze heeft gelijk haar eerste opdracht binnen....m'n broer wil ook graag zo'n hocker. Leuk toch.
Laurie, even speciaal voor jou...echt super goed gedaan en ik ben trots op je.

Het inspireerde mezelf om eindelijk ook een wat te gaan maken van die postzakken. Stelde het elke keer maar uit en ben niet zo heel vertrouwd met de naaimachine. Maar afgelopen zondag toch maar begonnen en het eerste kussen is af. Tís bedoeling dat deze op de tuinbank komen te liggen. Wil er nog een paar bijmaken want heb nu de smaak te pakken. Dus.....to be continued!

Groetjes,

Agnes